เรื่องเล่ามิติ : วิญญานกับถนนมีหนาม

🌻ในทุกๆคืน
️จิตวิญญานคุณออกจากร่าง
ท่องมิติอย่างที่ทำอยู่ในทุกๆวัน
ในมิติฝันเราไม่เคยเดินลำพัง
แต่จะมีผู้คน สถานที่
มากมายแตกต่างกันไป
บ้างมาทักทาย
บ้างเอาพวงมาลัยมาต้อนรับ
บ้างพาชมบนยาน
บางครั้งไปในภูมิที่มืดครึ้ม
ไม่มีดวงอาทิตย์
ไม่มีแสงสว่าง
ผู้คนเดินไปมาไส่ชุดขาว
แต่พวกเขาเดินตรงถนนไม่ได้
ถนนลาดยางเดินสบาย
ที่อยู่ตรงกลาง
แต่ไม่มีใครกล้าเดินเหยียบย่ำ
เราจ้องมองเเล้วเดินตรงถนน
ที่ถอดยาวออกไป
ผู้คนรอบๆในชุดขาว
ต่างตะโกนถาม
"ทำใมคุณถึงกล้าเดิน ไม่เจ็บหรอ?"
เรายืนมองพวกเขางงๆ
เราตอบเขาด้วยน้ำเสียง
ปกติ "เจ็บอะรัย"
ในหมู่ผู้คน มีอีกคนก็บอก
ก็ตรงที่เรายืนมีแต่หนาม
เราบอก "หนามที่ใหน นี่มันถนน
เขาทำให้เดิน"
เราจึงถามกลับ
พวกคุณเดินข้างๆทาง
ไม่มีใครไส่รองเท้า "ไม่เจ็บเท้าหรอ?"
พวกเขาตะโกนตอบ
พวกเขาไม่กล้าเดิน
"เห็นมีแต่หนาม"
ความคิดจะทำร้ายเราเสมอ
ถ้าอยู่บนความ ``กลัว`` เเละขาด ``สติ``💚❤️