ธรรมะกับจักวาล : อวิชา

อวิชา = ความไม่รู้จริง ไม่เข้าใจความจริงของสรรพสิ่ง (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) → เป็นรากของการเวียนว่ายและทุกข์
การตื่น = การเริ่มมีสติ รู้เท่าทันความจริงในใจ ไม่ใช่ตื่นแบบร่างกาย แต่เป็นตื่นทางจิตวิญญาณ
เสียงเบา ๆ ภายใน = สัมมาสติ / สัมมาสมาธิ ที่เกิดเมื่อใจสงบ จึงได้ยิน “ความจริง” หรือ “ปัญญา” ที่ไม่เคยชัดเจนมาก่อน
จากอวิชาสู่ปัญญา = ตรงกับคำสอนว่า “อวิชาสมุทัย → ทุกข์, ปัญญาสัมโพธิ → ความพ้นทุกข์”
แสงสว่าง = ภาพเปรียบเทียบของความรู้แจ้ง (ปัญญาญาณ / การเห็นตามจริง)
อวิชา=ปัญญา